No, już myslałam, że ten blog całkiem wyzionie ducha. Moja droga- pustka czasem jest całkiem dobra, zwłaszcza jak zaczyna przeszkadzać. Można wtedy nabawić się przeróżnych chorób, ale i znaleźć jakieś nowe rozwiązania, które wcześniej nawet by w nas nie trafiły, bo przebicie się przez "pełność" bywa trudne.

Dobra, ględzę jak stara bona. Już nic więcej, ani dychu dychu.

Dżizas, mam przedświąteczną depresję. Czemu w rodzinie trafiają się czarne owce, takie jak ja? Chyba w tym roku podejmę samobójczą próbę ucieczki spod choinki. Proszę o grupę wsparcia my dear Didterhood.

miało być Sisterhood, ale ręce mi się trzęsą- niedobór magnezu i grypa. Ma się rozumieć, że świnska.